wtorek, 28 lutego 2012
Indywidualny trening
To nie jest tak, ze jak nie piszę to nie trenuję. Oczywiście, że trenuję i to w dodatku w moich nowych bucikach, które prezentuję na zdjęciu powyżej:) Bardzo wygodne, polecam sklep Run Planet w ZG:)
Dziś niestety nie mogę uczestniczyć we wspólnym treningu drużyny gazety, dlatego wczoraj wybrałam się na pierwszy samotny trening. I od razu powiem, że o wiele przyjemniej biega się z kimś. Można porozmawiać - chociaż nie jestem fanką rozmów podczas biegu - i motywować siebie nawzajem. Na indywidualnym treningu trzeba znaleźć siłę w sobie co w pewnych momentach jest bardzo trudne. Ułożyłam sobie ponad 10 km trasę, zadbałam o to, żeby był chociaż jeden podbieg i po krótkiej rozgrzewce ruszyłam ulicami Zielonej Góry.
Bardzo szybko wpadłam w rytm, oddech był równy i łagodny, czym byłam mile zaskoczona. Niestety moje mięśnie ścięgien Achillesa i łydek nie chciały współpracować, prosiłam, błagałam, a one jakby udawały, że nie słyszą. Przebiegłam zaledwie kilometr i musiałam zrobić minutową przerwę na rozluźnienie mięśni i "strzepanie" tego napięcia dopiero wtedy mogłam kontynuować bieg, by po kolejnym kilometrze znów powtórzyć tą czynność. Każda przerwa nie trwała dłużej niż minutę, a była konieczna. Do teraz nie wiem dlaczego tak się działo - być może za krótko się rozgrzewałam. Dopiero na 6 kilometrze było o wiele lepiej, mogłam biec bez żadnych postojów, dlatego dołożyłam sobie gratisowy kilometr w kierunku Os. Leśnego. W czasie treningu mijałam kilku biegaczy i żałowałam, że nasze ścieżki się nie pokrywały - zawsze biegli w inną stronę niż ja:)
Trening zakończyłam 200 metrowym sprintem - nie ważne ile przebiegnę, zawsze mam siłę na optymalny finisz, za to biegi na krótkie dystanse nie są moim konikiem ze względu na szybsze tempo;p Ćwiczenia rozciągające oraz seria brzuszków były definitywnym zakończeniem poniedziałkowego samotnego treningu, z którego mimo wszystko jestem zadowolona.
W tym miejscu chciałam bardzo podziękować zielonogórskim kierowcą, którzy widząc, że dobiegam do przejścia dla pieszych zatrzymywali się chętniej niż przed pieszymi (!). Wielki ukłon w Waszą stronę.
Jeszcze kilka słów o treningu z zeszłego wtorku, który dla mnie był jednym z trudniejszych czego nie ukrywam. 6 km na rozgrzewkę - czyli 4 pętle wokół parku tysiąclecia. Kończąc drugą czułam się jakbym właśnie kończyła 4 pętlę. Odkryłam, że mój pierwszy kryzys mam zatem na 3 kilometrze. Dzięki towarzystwu Ewy udało mi się moment słabości pokonać i 3 pętla była już tylko przyjemna i lekka:)
Ostatni kilometr pobiegłam ciut szybszym tempem, żeby ocenić swoją formę, która wydaje mi się nie taka zła jak wcześniej myślałam. A dlaczego w takim razie ten trening był najtrudniejszy z wszystkich dotychczasowych? Bo po tych 6 km biegu zaczęły się podbiegi... 10 razy 50 metrów szybkiego biegu pod górkę. Większość tych podbiegów zaczynałam zaraz za Chudym Redaktorem i kilkoma innymi panami, których sprint mnie demotywował - takich szybkości ustawa nie przewiduje drodzy koledzy;)
Pierwsze podbiegi były stosunkowo lekkie. Każdy kolejny coraz trudniejszy - próbowaliśmy zmylić Łukasza co do ich ilości, ale liczył skrupulatnie;p 9-ty podbieg zrobiłam ostatkiem sił, a na 10 spasowałam. Podbiegłam, ale tempem dużo wolniejszym niż przy pierwszym podbiegu.
Po owych podbiegach odezwały się inne niż dotychczas mięśnie i pierwszy raz, aż tak bardzo wszystko mnie bolało - nawet ręce i nadgarstki (te nadgarstki to już czułam po biegach na orientacje na sobotnim treningu).
Myślę, że teraz zaczyna się dla mnie najtrudniejszy i najbardziej wymagający czas treningów - zaczynam odczuwać ból różnych mięśni po każdym treningu co wcześniej się nie zdarzało, ale każdy wiedział, że kiedyś ten moment musi nadejść - krew, ból i łzy nadeszły, ale poddawać się nie zamierzam:)
Co więcej - udało mi się zachęcić jednego z kolegów do udziału w Przytoku - nie jest z ZG, będzie przygotowywał się samodzielnie i wystartuje razem ze mną:) Powodzenia Michale!:)
Drużyno! Życzę przyjemnego i suchego dzisiejszego treningu - duchem będę z Wami - powodzenia:)
PS Dziękuję tym co mnie wspierają:)
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz