Minął tydzień od jednego z ważniejszych dni w mojej biegowej karierze. Postawiłam na regeneracje bo okazało się, że jeszcze w środę przebiegnięcie 5 km to był bardzo duży wysiłek - kolki, skurcze. Mimo, że rwałam się do biegania to posłuchałam mojego organizmu, który stanowczo mówił - nie! Mam nadzieję, że to był dobry wybór, czas pokaże. A póki co na mojej twarzy pojawia się uśmiech gdy tylko pomyślę o Przytoku i o tych 21 kilometrach:)
I co dalej? Na pewno z biegania nie rezygnuję i myślę, że to dopiero początek. Obiecałam sobie, że jeśli dobrze pójdzie mi w Przytoku to zapiszę się na półmaraton do Grodziska i tak właśnie zrobiłam. 10 czerwca razem z innymi członkami Drużyny Gazety stanę na starcie najlepszego półmaratonu w Polsce - to tam biegnie się po życiówki i łamie czasy - dzięki setkom kibiców, którzy dodają sił przez całą trasę. We wrześniu półmaraton w Zielonej Górze, który mam nadzieję pomogę zorganizować. W między czasie pewnie inne, mniejsze biegi no i w przyszłym sezonie trzeba będzie zmierzyć się z tymi 42 km. Być może padnie na Kraków, może Dębno - wszystko w swoim czasie, na pewno pobiegnę:) A kiedyś kiedyś pojadę do Berlina lub Londynu - ah, rozmarzyłam się. Za mną pierwszy krok, ale przede mną jeszcze długa droga, na szczęście nie samotna:)
Co do Krakowa. To już od wczoraj myślami jestem z tymi, którzy dziś reprezentowali Zieloną Górę w Maratonie Krakowskim. Cała nasza siódemeczka nie dość, że dobiegła do mety to z naprawdę dobrymi czasami!:) Cieszę się razem z nimi, gratuluję i żałuję, że nie mogłam kibicować tam na miejscu.
Czas rozpocząć treningi, aby w tym Grodzisku dobiec z przyzwoitym czasem (mniejszym niż 2:12;p).

