6 dni... a mnie już dopada delikatny stres. Byłam dziś (tak, dziś, w pierwszy dzień świąt!) na treningu, który bardzo podniósł mnie na duchu i dodał pewności siebie. Rozbiegałam nadwyrężony bark, przez który miałam krótką dwu - treningową przerwę. Boli jeszcze, ale o wiele mniej. Chyba wolę biegać sama. Ostatnie 8 km biegłam 53 minuty, a dziś 9 km przebiegłam w 48 minut. Widzę efekty. Dziś miałam wspaniałe samopoczucie. Łydki nie bolały w ogóle, rytm złapałam bardzo szybko, żadnych kolek. Cudnie. Były momenty walki z samym sobą, jak zawsze i dałam radę. Dodatkowo obok płynąca rzeka, spokój i cisza. Lubię biegać sama. Spokojne, wolne, swoje tempo.
Jeszcze 3 treningi przed startem. Tylko czy aż? Nie potrafię powiedzieć. Myślę, że dałam z siebie wszystko co mogłam. Teraz już nic nie zmienię, nie nadrobię nieprzebiegniętych kilometrów. Wierzę, że będzie dobrze, że dam radę i już za niespełna tydzień będę jedną z najszczęśliwszych osób na świecie przekraczając metę mojego pierwszego półmaratonu.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz