niedziela, 11 marca 2012

Straszny Tydzień


                                                                                          źródło: polskabiega.pl


Tydzień temu, kiedy przebiegłam 15 km byłam taka szczęśliwa i dumna z siebie. Byłam pewna, że półmaraton jest już w zasięgu ręki... I przyszedł wtorek, czyli dzień "na nie". Czwartkowy trening też nie był taki jakbym chciała, aby był.  Rozpoczęło się od miłego akcentu złożenia życzeń od naszych mężczyzn i  poczęstowania nas pysznymi cukiereczkami z okazji Dnia Kobiet, a potem przeszliśmy do biegu na 6 km. Tak się stało, że ruszyłam jako jedna z pierwszych i sobie biegłam pierwsze 2 km tempem Atoma - i wcale nie miałam wrażenia, że biegnę za szybko, o czym przypomniało mi moje nadwyrężone ścięgno. Zwolniłam więc i udało mi się zrównać z Karolem, z którym przebiegłam jeszcze 2 pętle. Z ostatniej zrezygnowałam, bo już nie tylko ścięgno, ale i kolano domagało się odpoczynku, a jeszcze czekały nas podbiegi - tym razem na o wiele dłuższej i bardziej stromej górce niż wcześniej. Po pierwszych 3 podbiegach myślałam, że wyzionę ducha, a po piątym, nie mogłam się pozbyć zadyszki - i nie tylko ja. Zrobiłam 10 takich podbiegów - o dwa mniej niż było w treningu, ale górka była dłuższa niż 50 metrów - na 9 podbiegu  zostałyśmy wraz z Anią zdublowane przez Olę i Atoma - który jeszcze wyprzedzał innych w trakcie podbiegania pod tą morderczą górkę. Wynagrodzeniem za ten trening były 2 godziny na basenie, w tym godzinny relaks w jacuzzi z Anną Marią;)
U mnie skończyło się to przeziębieniem i piątkową gorączką, która wróciła na sobotnim treningu, na którym w ogóle nie powinno mnie być. I znów nie zrobiłam całego planu treningowego - dlatego ten tydzień był taki straszny. Teraz potrzebuję wsparcia i motywacji, których na pewno z Waszej strony nie zabraknie!


Brak komentarzy:

Prześlij komentarz